Het oude stadje Durbuy

Het kleine stadje, dat tussen de Ourthe en een rotswand zit ingeklemd, heeft meer Europese dimensie dan je op het eerste gezicht zou denken.
Nederland, Duitsland, Frankrijk, Zweden en Japan dragen elk op hun manier Durbuy een warm hart toe. En elk jaar duiken meer nationaliteiten op.

Het oude hart van de stad ("la vieille ville") is een niet te missen uniek plekje. Een korte wandeling door het doolhof van middeleeuwse steegjes heeft een charme die geen toerist onberoerd zal laten.

Door zijn strategische ligging aan de grens van de provincie Luxemburg had Durbuy tot de 14° eeuw een belangrijke functie in een verdedigingswal die zich uitstrekte tot La Roche. De kleine stad was daar goed voor uitgerust: belangrijke stadswallen, een kasteel op een steile rots in een meander van de Ourthe.

Verder zijn ook de Sint-Niklaaskerk uit de 17° en 18° eeuw (doopvont uit de 16° eeuw) en het oude klooster van de Récollets een bezoek waard.

In een zeer homogeen en pittoresk geheel van oude huizen valt de oude graanhal met zijn schitterende vakwerkgevel op.
De eerste geschreven vermelding van dit gebouw dateert uit 1380. Het diende voornamelijk als gerechtsgebouw en zetel van de stadsadministratie. Het huidige gebouw, dat stamt uit de 16° eeuw en herbouwd werd in de 18°eeuw, wordt op dit ogenblik opgeknapt.
De omgeving van Durbuy

In en rond Durbuy zijn 10.000 jaar geschiedenis zichtbaar: een rijk verleden met talloze illustraties uit elke eeuw...

Via het lokale patrimonium kan de geïnteresseerde bezoeker kennis maken met vrijwel élk tijdperk. De prehistorie komt tot leven door de ontdekkingen in de grotten (Juzaine, Verlaine, Villers-Ste-Gertrude, ...) en door de talrijke vuurstenen die teruggevonden werden in Tohogne en Bomal (Plateau du Mont-St-Rahy). Uit het begin van de beschaving is het neolithicum het beste vertegenwoordigd dank zij de megalieten van Wéris en Oppagne. Het gaat hier immers om de mooiste en best bewaarde site van België.


megalieten


Het grondgebied van Durbuy draagt met munten en gebruiksvoorwerpen de sporen van de Romeinse bezetter, er zijn Frankische graven en feodale bouwwerken zoals het kasteel van Durbuy. Dit bouwwerk, dat met de ondertussen verdwenen stadswallen dateert uit de 11° eeuw, beschermde de stad tegen z'n vijanden. Het stadsplan van vandaag draagt hiervan nog steeds de sporen.


De Middeleeuwen zijn vertegenwoordigd door de donjon (slottoren) van Izier en door een heleboel Romaanse kerken: Tohogne, Wéris, Grandhan, Ste Marguerite des Eneilles. De Notre-Dame-kerk van Borlon is dan weer een buitengewoon mooi voorbeeld van de Condroz-gothiek. Merkwaardig in Durbuy is de Sint Niklaaskerk van de Recoletten. Deze orde vestigde al in 1675 een klooster in de stad.


In de 18° eeuw is er een boom van kasteelboerderijen. Heel wat van deze boerderijen bestaan vandaag nog steeds: in Bomal, Jenneret en Tohogne bijvoorbeeld. In Grandhan was de kasteelboerderij bovendien ook de zetel van een Heerlijkheid en werd er in de 17° eeuw een justitie-toren aan toegevoegd. Een mooi 19°-eeuws voorbeeld is het gebouw dat het stadhuis van Durbuy in Barvaux huisvest.